Həmin bazar günü səhər tezdən oyandım. Pəncərədən baxdım — göy boz idi, yağış elə bil ki, heç dayanmayacaqdı. Mənə elə gəldi ki, bütün həftəsonu yağacaq. Qəhvə dəmlədim, bir parça tost qızartdım, sonra qoltuqda oturub televizora baxmağa başladım. Amma televizorda heç nə maraqlı deyildi — köhnə filmlər, cansıxıcı verilişlər, bir də reklamlar. Bir neçə kanal dəyişdim, sonra dayandım. Nə edəcəyimi bilmirdim. Evdə tək idim — arvadım dostlarının yanına getmişdi, uşaqlar nənələrində idilər. Bütün ev mənim idi. Amma bu sükut məni boğurdu.

Ayağa qalxıb evi gəzdim. Otaqdan otağa, mətbəxdən qonaq otağına. Sonra iş otağına girdim. Orada köhnə bir masanın üstündə mənim köhnə noutbukım dururdu. Onu illərdir açmırdım. Amma bu gün, bu yağışlı gündə, birdən maraqlandım — görəsən orada nə var? Noutbuku açdım. Batareyası bitmişdi, şarj cihazını tapıb taxdım. Bir neçə dəqiqədən sonra açıldı. Ekranda köhnə fayllar, şəkillər, sənədlər — illər öncəsinin xatirələri. Birdən bir fayl diqqətimi çəkdi — "Mostbet" yazılmışdı. Xatırladım — bir neçə il əvvəl qonşum Namiq mənə bu platformadan danışmışdı, amma o vaxt maraqlanmamışdım. Görəsən, bu fayl nə idi?

Faylı açdım. İçində bir sənəd var idi, Namiq yazmışdı: "Bazar günü darıxanda aç, əylən". Mən gülümsədim. Namiq həmişə zarafatcıl adam idi. Amma maraqlandım — bu platforma həqiqətən maraqlıdırsa, niyə olmasın? Noutbukda interneti yoxladım — işləyirdi. Brauzeri açıb platformanın saytına girdim. Hər şey çox peşəkar görünürdü. Amma noutbuk köhnə olduğu üçün bir az yavaş işləyirdi. Ekranda bir mesaj gördüm: "Tətbiqi yükləyin". Mən düşündüm — bəlkə yükləsəm, daha sürətli işləyər. Düyməni basdım, mostbet az yukle seçimini tapdım. Yükləmə başladı. Fayl az idi, tez endi. Quraşdırdım. Tətbiqi açdım. Rənglər, oyunlar, bölmələr — hər şey çox gözəl idi. Noutbuk köhnə olsa da, tətbiq mükəmməl işləyirdi.

Mən qeydiyyatdan keçdim. Ad, nömrə, parol — bir neçə saniyə. Daxil oldum. Qarşımda oyunların dünyası açıldı. Slotlar, rulet, kart oyunları, canlı kazino. Gözlərim gəzirdi. Amma bir oyun xüsusilə diqqətimi çəkdi — "Book of Ra" adlı slot. Qədim Misir mövzusunda, parlaq rənglər, maraqlı animasiyalar. Mən həmişə Misir tarixinə maraq göstərmişəm. Düşündüm — niyə olmasın? Balansıma kiçik bir məbləğ əlavə etdim. Bu, elə bir məbləğ idi ki, itirsəm belə, peşman olmaram. Oyunu açdım. Fırlanma, fırlanma, fırlanma. İlk bir neçə dəfə heç nə çıxmadı. Amma sonra, birdən ekranda işıqlar yandı, musiqi çalmağa başladı, bonus dövrü aktivləşdi. Mən heyrətlə baxdım. O qədər fırlanma qazandım ki, hesablaya bilmədim. Və hər fırlanmada qazancım artırdı. Bu, inanılmaz idi.

Həmin an noutbukun qarşısında oturmuşdum, yağış pəncərəyə döyürdü, mən isə ekrana baxıb gülümsəyirdim. Birdən qazancım o qədər artdı ki, gözlərimə inanmadım. Barmaqlarım bir az titrədi. Mən bu qədər gözləmirdim. Oyun dayandı, bonus dövrü bitdi. Mən qazandığım pulu gördüm — bu, başlanğıcdakı məbləğimin on qatı idi. Düşündüm — bu, şansdır, yoxsa sadəcə təsadüf? Amma sonra qərar verdim ki, bu sualın cavabını axtarmağa dəyməz. Qazancımı çıxartdım. Pul hesabıma köçdü.

Noutbuku bağlayıb ayağa qalxdım. Çay dəmlədim, pəncərənin qarşısında dayanıb yağışa baxdım. Düşündüm — bu gün necə başlamışdı? Darıxıcı, boş, yağışlı. İndi isə mən qələbə qazanmışdım. Təkcə pul deyil, həm də yeni bir təcrübə, yeni bir hiss. O qədər xoşbəxt idim ki, arvadıma zəng edib dedim: "Bu gün yaxşı gündü, tez gəl, sürprizim var". Arvadım gülümsədi, "Nə sürprizi?". Mən dedim, "Gəl görərsən".

Axşam arvadım gəldi, uşaqlar da. Mən qazandığım pulla onlara kiçik hədiyyələr almışdım — arvadıma bir buket çiçək, uşaqlara isə sevdikləri şirniyyatlar. Onlar çox sevindilər. Arvadım soruşdu, "Bəs bu pulu hardan tapdın?". Mən gülümsədim, "Köhnə noutbukda". O güldü, "Noutbuk pul qazanır?". Mən dedim, "Yox, mən qazandım". Bu, bizim ailə zarafatımıza çevrildi.

Həmin gündən sonra mən hərdən, boş günlərdə, o mostbet az yukle etdiyim tətbiqi açıb oynayıram. Amma artıq tələsmirəm. Bilirəm ki, hər gün qazanmaq olmur, amma hər gün əylənə bilərəm. Mən öz sərhədlərimi bilirəm — nə vaxt dayanacağını, nə vaxt çıxacağını. Bu mənim ən böyük qələbəmdir. Və hər dəfə yağışlı gündə o noutbuku açanda, o ilk qələbə yadıma düşür. O an, o həyəcan, o sevinc. Budur, əsl uduş.

Bir neçə həftə sonra Namiqlə qarşılaşdım. Ona dedim ki, sənin o fayl işlədi. O güldü, "Gördün? Mən sənə dedim". Mən də güldüm, "Bəli, amma ən yaxşısı odur ki, mən dayanmağı da öyrəndim". O başını tərpətdi, "Ən ağıllı oyunçu budur". Ayrılanda dedi, "Hələ sənə bir neçə fayl var, istəyirsən?" Mən güldüm, "Yox, bu biri kifayət idi".

İndi, hər dəfə mostbet az yukle sözünü eşidəndə, o yağışlı bazar günü, o köhnə noutbuk, o fırlanan çarxlar yadıma düşür. Və düşünürəm ki, həyatda bəzən ən gözlənilməz şeylər ən gözəl xatirələri yaradır. Mən o gün təkcə pul qazanmadım, bir az da özümü tapdım. Və bu hiss, inanın, hər şeydən dəyərlidir. Çünki mən bilirəm — şans var, amma onu düzgün istifadə etmək də var. Mən düzgün istifadə etdim. Və bu mənim qələbəmdir.