Həyatımda çox şeyə şübhə ilə yanaşan adamlardan deyildim heç vaxt. Amma onlayn kazino söhbəti açılanda içimdə bir soyuqluq olurdu. Elə bil beynim ""sənə nə lazımdır, otur yerində"" deyirdi. İşləyirdim, axşamlar evə gəlirdim, yorğun, beynim boş. Bir dəfə iş yoldaşım telefonunda nəsə göstərdi, güldü, dedi ki, bax, burada nə qədər bonus var. O gün fikirləşdim ki, bəlkə də darıxmağımın dərmanı başqa yerdədir. İndi geriyə baxanda görürəm ki, həmin an sadəcə maraq deyildi, bir növ özümü sınamaq istəyi idi. Çünki insan bəzən nəyə qadir olduğunu bilmək üçün qəribə qapıları döyür.

İlk dəfə mostbet-ə girdiyim axşamı yaxşı xatırlayıram. Qeydiyyatdan keçmək çox çəkmədi. Adi bir istifadəçi adı, şifrə, telefon nömrəsi. Sonra ekranda oyunlar açıldı — rəngarəng, səsli, hər biri öz hekayəsini danışırdı. Mən oyuncaq maşınları seçdim, çünki uşaqlıqda bazarda oynadığım maşınlar yadıma düşdü. İlk mərcim çox kiçik idi, bir neçə manat. Ürəyim döyünürdü, amma qorxu deyildi bu — daha çox həyəcan. Çarxlar fırlandı, dayandı. Udum. Cəmi on manat. Amma o an hiss etdiyim sevinc pulun ölçüsü ilə bağlı deyildi. Sadəcə ""bəs necə olacaq?"" sualına cavab tapmışdım və bu, məni rahatlamışdı.

O gündən sonra hər axşam on-on beş dəqiqə vaxt ayırırdım. Çox deyil. İşdən sonra, çay içəndə, ya da yatmazdan əvvəl. Bonusları izləməyə başladım. Hər həftə fərqli təkliflər gəlirdi — pulsuz fırlanmalar, əmanət bonusları, kəşbek. Kəşbek xüsusilə xoşuma gəlirdi, çünki itirdiyim məbləğin bir hissəsi geri qayıdırdı və bu, oyunu daha balanslı edirdi. Bir dəfə böyük uduş olmadı, sadəcə yüz manat civarında bir şey. Amma həmin axşam dostumla telefonda danışırdım, dedim ki, bax, bu gün şans mənə güldü. O da güldü, dedi ki, sən də artıq bu işə düşmüsən. Elə həmin söhbətdə mostbet jak usunąć konto ifadəsini eşitdim ilk dəfə. Dostum deyirdi ki, bir vaxt hesabını silmək istəyib, amma sonra fikrindən daşınıb. Mən də o an düşündüm: nə üçün insan oynayıb sonra hesabını silmək istəyir? Cavab sadə idi — çünki hər kəs öz həddini bilmir.

Mən öz həddimi bilirdim. Ona görə də heç vaxt böyük məbləğlərlə oynamadım. Ayda bir dəfə özümə kiçik bir limit qoyurdum və ondan artıq xərcləmirdim. Bu, mənim üçün bir növ intizam məşqi oldu. İnsanlar deyir ki, kazino asılılıq yaradır. Doğrudur, bəziləri üçün yaradır. Amma mənim üçün bu, sadəcə bir hobbi idi — balıq tutmaq, şahmat oynamaq kimi bir şey. Fərq ondadır ki, burada nəticə sənin bacarığından çox şansdan asılıdır. Və mən bunu qəbul etmişdim. Şansı dəyişmək mümkün deyil, amma ona münasibətini dəyişmək olar.

Yay aylarında iş yüküm azaldı. İstirahətə çıxdım, amma heç yerə getmədim. Evdə qaldım, kitab oxudum, film baxdım. Axşamlar isə yenə mostbet-ə girirdim. Bir dəfə ""Book of Ra"" oyununu yoxlamaq qərarına gəldim. Çoxları deyirdi ki, bu, klassikadır. İlk on fırlanma heç nə gətirmədi. Sonra on birinci fırlanmada üç simvol düzüldü və ekranda kiçik bir uduş göründü. Yenə böyük deyildi, amma yenə də ürəyim yerindən oynadı. O an anladım ki, mən əslində pul üçün deyil, həmin kiçik həyəcan üçün oynayıram. Bu, gündəlik həyatın monotonluğunu bir az da olsa pozur.

Sentyabrda işə qayıtdım. Yeni layihə, yeni adamlar, yeni təlaş. Oyun oynamağa vaxt az qaldı. Amma həftədə bir-iki dəfə yenə girirdim. Bir axşam gördüm ki, hesabımda problem var — şifrəni unutmuşdum. Bərpa etmək istədim, amma nəsə alınmadı. Elə həmin an yadıma düşdü ki, bir vaxt dostum mostbet jak usunąć konto barədə danışırdı. Fikirləşdim ki, bəlkə də hesabı silmək daha asandır. Amma sonra özümə güldüm. Nə üçün silim? Bu, mənim kiçik əyləncəm idi. Sadəcə şifrəni düzəltmək lazım idi. Dəstək xidmətinə yazdım, bir neçə saat ərzində cavab gəldi və hər şey qaydasına düşdü. Bu hadisə mənə göstərdi ki, hər şeyi həddindən artıq ciddi qəbul etmək lazım deyil.

Oktyabrda bir dostum mənə dedi ki, onun qardaşı oğlu da bu işlərə qurşanıb və hər gün oynayır. Dedi ki, bəlkə sən onunla danışasan, sən təcrübəlisən. Danışdım. Oğlan iyirmi yaşında idi, gözləri parlayırdı. Dedi ki, böyük udmaq istəyir, maşın almaq istəyir. Mən ona dedim ki, qardaşım, bu, lotereya deyil, burada strategiya var, amma şans da var. Əgər sən pulu itirməyə hazır deyilsənsə, heç başlama. O, məni dinlədi, amma bilmirəm nə qədər anladı. Bir həftə sonra zəng etdi, dedi ki, bir az udub, bir az itirib, amma indi daha sakit oynayır. Elə həmin söhbətdə yenə mostbet jak usunąć konto ifadəsini xatırladıq. Dedim ki, bax, əgər özünü itirəcəksənsə, hesabı silmək ən yaxşı qərardır. Amma əgər oyun sənə sadəcə zövq verirsə, davam et, sadəcə həddini bil.

Noyabrda bir neçə gün xəstələndim. Evdə yatırdım, boğazım ağrıyırdı, başım ağır idi. Telefonu götürüb yenə mostbet-ə girdim. Bu dəfə yeni bir oyun gördüm — ""Sweet Bonanza"". Rəngli konfetlər, şirin səslər. Oynadım, bir neçə manat uddum, sonra itirdim. Amma vecimə deyildi. Çünki o an mənim üçün əsas olan ekranda baş verən rəngarənglik idi, xəstəliyin ağırlığını bir az da olsa yüngülləşdirən bir şey. Düşündüm ki, bəlkə də bu oyunların bir faydası da budur — insanı bir neçə dəqiqə də olsa gündəlik problemlərdən uzaqlaşdırır. Təbii ki, əgər sən buna aludə olmursansa.

Dekabrda ilin yekununu çıxardım. Nə qədər udmuşdum, nə qədər itirmişdim — hamısını yazdım. Nəticə təxminən sıfır idi. Yəni nə böyük qazanc, nə böyük ziyan. Sadəcə bir il ərzində aldığım həyəcan, keçirdiyim bir neçə xoş an. Bu, mənim üçün kifayət idi. Dostlarıma deyirdim ki, əgər siz də oynamaq istəyirsinizsə, əvvəlcə özünüzdən soruşun: mən bunu nə üçün edirəm? Əgər cavab ""pul qazanmaq""dırsa, o zaman çox diqqətli olun. Çünki burada pul qazanmaq ikinci dərəcəli məsələdir. Əsas olan prosesin özüdür. Əgər proses sizə zövq verirsə, davam edin. Əgər yoxsa, heç başlamayın.

Yanvarda yeni il başladı. Yenə iş, yenə təlaş. Amma indi mənim bir kiçik sığınacağım var — axşamlar on dəqiqə, bir fincan çayla, ekranın qarşısında. Bu, mənim üçün bir növ meditasiyadır. Bəzən uduram, bəzən itirirəm. Amma hər dəfə ekranı bağlayanda düşünürəm ki, həyatda hər şey şansdan ibarət deyil. Sən nə qədər hazır olsan da, bəzən külək əks tərəfə əsir. Və bu, normaldır. Əsas olan küləyin istiqamətini qəbul etmək və öz yelkənini ona uyğun qurmaqdır.

Bu günlərdə tez-tez xatırlayıram o ilk axşamı. Necə qorxurdum, necə həyəcanlanırdım. İndi isə hər şey adi bir vərdişə çevrilib. Amma yaxşı mənada. Çünki mən heç vaxt oyuna özümü itirməmişəm. Əksinə, oyun mənə özümü daha yaxşı tanımağa kömək edib. Mən səbirli olmağı öyrənmişəm. Udanda sevinməyi, itirəndə üzülməməyi öyrənmişəm. Bu, həyatda da lazımdır. Çünki həyat da bir növ oyundur — bəzən udursan, bəzən itirirsən. Əsas olan oyunun qaydalarını bilmək və öz həddini aşmamaqdır.

Əgər sizdən soruşsalar ki, onlayn kazino yaxşıdır, yoxsa pis, mən deyərdim: nə yaxşıdır, nə pisdir. Bu, sadəcə bir alətdir. Necə istifadə etdiyinizdən asılıdır. Mənim üçün bu, bir hobbi, bir istirahət formasıdır. Və mən bunu heç vaxt əsas işimə çevirməmişəm. Çünki hər şeyin bir yeri var — işin yeri, istirahətin yeri, oyunun yeri. Əgər bu yerləri qarışdırsan, o zaman problem başlayır. Mən isə heç vaxt qarışdırmamışam. Və buna görə də bu günə qədər bu hobbidən zövq alıram.